|









en
| |
IJspegel serie # 8
Zondag 27 februari 2005
Vandaag was het koud, heel koud. Met dank aan de
strakke Noordoosten wind. Chill temperatuur hebben de weermannetjes en vrouwtjes
het dan over. Mens en materiaal kunnen daar toch niet zo goed tegen.
Mensen worden er traag en stijf van, materiaal gaat sneller stuk. Hoe koud het
was en hoeveel er stuk ging was dan ook het gesprek van de dag aan de bar. De
animo voor de eerste wedstrijd was veel groter dan de voor tweede.
Ook de Sunshine kwam er niet helemaal zonder kleerscheuren vanaf. Bij de eerste
spieset ging het al wat stroef. De boom stond even recht omhoog in plaats van
horizontaal. Nadat dit kleine ongemak was geklaard kwam de Twister over bakboord
op ons pad. Ook dit werd opgelost. We moesten wel even met spie zo ongeveer aan
de wind. En een ongeluk komt nooit alleen dus ging het vervolgens met de gijp
naar de onderton weer niet helemaal perfect. De spie viel in, haakte
waarschijnlijk ergens achter en scheurde. Wat een ellende allemaal. Maar
verslagen waren we nog lang niet. Zonder spie gaat het ook. Juist op tijd voor
de benedenton waren de restanten geborgen en stond de genua er op.

De start was goed. Als langzaamste boot moet je altijd een beetje uit de buurt
van de andere schepen blijven. Dat lukte goed en we kregen volop de gelegenheid
om onze eigen slagen te maken. Stroom tegen betekent de kust opzoeken. Wel een
beetje oppassen daarbij. Er staan 21 knopen wind, die zorgt voor flinke golven.
Onder de kust zitten er soms rare tussen. De zee is overigens geheel
ondoorzichtig van het zand. Een overslaande golf laat bergen zand achter. Het
kruisrak loopt als een trein. Als vierde gaan we rond de boei. De belevenissen
op het voor de windse rak zijn inmiddels bekend. De totaal drie rondjes maken we
met nog twee mooie kruisrakken en pal voor de wind (de baan lag er goed
in) op grootzeil en fok te loevert af. De goede kruisrakken compenseren de
verliezen op het spierak. Bijna. We eindigen op een niet eens zo slechte
derde plaats.
Tijdens het wachten voor de tweede race wordt het echt koud. Even niks te doen.
Zullen we stoppen of doorgaan? Het materiaal beslist. Met een grote knal breekt
de onderlijkstrekker. Later blijkt een blok in de giek het te hebben begeven.
Een noodverband met de reeflijn is mogelijk, maar een onderlijk krijg je daarmee
voor 20+ knopen niet voldoende strak. We gaan havenwaarts.
De tweede wedstrijd kunnen we laten gelden als aftrekwedstrijd. We behouden
daarmee onze eerste plaats in het totaal klassement. De voorsprong op de naaste
concurrent, Mumm 30 Triple-P slinkt weliswaar tot 4 punten. De volgende
wedstrijden dus wel bij de les blijven.
Volledige uitslag. Tientallen
foto's van deze IJspegel zijn te vinden op de
IJspegel site (actueel/nieuws/foto-impressies)
| |
|